Historia Portugalii na ESC – 2015-2017 Od porażki w półfinale do wielkiego triumfu

Pomimo braku awansu w 2014 roku telewizja portugalska nie poddała się i nieco rozbudowała Festival da Cancao w 2015 roku, dodając dwa półfinały i superfinał. Całość odbyła się w okresie od 3 do 7 marca. Pierwszy półfinał prowadzili Jorge Gabriel i Joana Teles, drugi Jose Carlos Malato i Silvia Alberto, a finał Catarina Furtado i Julia Isidro. Nie zorganizowano otwartego konkursu, a RTP zaprosiła 12 kompozytorów, którzy mieli przygotować piosenki i zdecydować o tym, kto je zaśpiewa. W każdym półfinale usłyszeliśmy po 6 utworów – 2 z nich (zgodnie z wynikami televotingu) awansowały do finału, a trzecią wybierali jurorzy. Łącznie w finale usłyszeliśmy 6 piosenek, a do superfinału przeszły dwie najwyżej ocenione przez widzów i jedna faworytka jury. W ostatniej rundzie decydowali już tylko widzowie.

W pierwszym półfinale wygrała Leonor Andrade z piosenką „Há um mar que nos separa”, a drugie miejsce miała Yola Dinis. Do finału wszedł też Goncalo Tavares, chociaż u widzów był dopiero piąty. Odrzucono m.in. reprezentantkę Portugalii z lat 80. – Adelaidę Ferreirę, zajęła 4. miejsce. W drugiej grupie widzowie najwyżej ocenili Teresę Radamanto, a druga była Simone de Oliveira, legendarna reprezentantka Portugalii. W finale znalazło się też miejsce dla Jose Freitasa, który u widzów miał 4. miejsce. Diana Piedade została zdyskwalifikowana. W finale wygrała Leonor, drugie miejsce miała Teresa, a do superfinału jury wpuściło też Goncalo Tavaresa, chociaż widzowie dali mu 5. miejsce. Simone de Oliveira zajęła trzecią lokatę. Dokładnie taki sam układ był w superfinale – zwyciężyła Leonor Andrade, Teresa zajęła drugie, a Goncalo trzecie miejsce. Co ciekawe, najliczniejszą widownię miał pierwszy półfinał (826 tys. widzów) – finał śledziło 750 tys. widzów.

Leonor Andrade urodziła się w 1994 roku w Barreiro. Popularność zdobyła dzięki uczestnictwu w programie „The Voice 2014″ oraz jako Joana Luz w popularnej telenoweli. W 2016 roku wydała debiutancki album „Setembro”, a najnowszy utwór „Nao” pojawił się w tym roku (razem z teledyskiem). Piosenkę eurowizyjną, której tytuł oznacza: „Morze jest tym co nas rozdziela” napisał Miguel Gameiro. Na oficjalnym singlu promocyjnym znalazły się dwie wersje akustyczne piosenki, a także wariant po angielsku i hiszpańsku.

Portugalia znalazła się w koszyku razem z m.in. Polską, Czechami, Mołdawią czy Rumunią, ostatecznie przydzielono jej 7. pozycję startową (między Norwegią a Czechami) w drugim półfinale (który zamykała Polska). Leonor zdobyła jedynie 19 punktów i 14. miejsce na 17 możliwych – miała 5 punktów więcej od Islandii, ale o 14 mniej od Czech. 6 punktów przekazała Szwajcaria, po 4 Czarnogóra i Słowenia, 3 Azerbejdżan i po 1 Wielka Brytania i Niemcy. Portugalia zarówno u jury (24 punkty) jak i u widzów (23 punkty) była na miejscu 13. Należy jednak podkreślić, że widzowie ze Szwajcarii przyznali jej 12 punktów – niestety po ingerencji jurorów ta dwunastka zamieniła się w „jedynie” 6 punktów. Leonor miała też pecha – jej próba generalna (jurorska) musiała być powtórzona ze względu na problemy dźwiękowe.

Portugalska dwunastka trafiła do zwycięskiej Szwecji, 10 dostał Izrael, a 8 Norwegia. Polska otrzymała 2 punkty. Widzowie z Portugalii woleli w finale zobaczyć Czechy (dali 1 punkt) niż Litwę (pozostawili z zerem). W finale ich dwunastka powędrowała do Włoch, 10 otrzymała Rosja, a 8 zwycięska Szwecja. Hiszpania zasłużyła na 3 punkty, Polska już niestety na zero. Punktację podawała Suzy, bohaterka Eurowizji 2014, a konkurs komentowali Hélder Reis i Ramon Galarza.

W 2016 roku konkurs Eurowizji organizowano w Szwecji, a Portugalia…nie wzięła w nim udziału, po raz trzeci omijając konkurs, którego gospodarzem było SVT. Tym razem jako powody podano brak odpowiedniego procesu selekcyjnego i restrukturyzację RTP. Jak było naprawdę? Nie wiadomo. Podobnie jak w przypadku pauzy w 2013 roku telewizja portugalska zapowiedziała rychły powrót i tak też się stało. W 2017 roku zorganizowano preselekcje z dwoma półfinałami i zaproszono kompozytorów. Jedną z autorek była Luisa Sobral, która napisała balladę „Amar pelos dois” dla swojego brata Salvadora…Resztę historii już znacie…

Kilka faktów:

  • Od 1964 do 2017 roku Portugalia wystartowała w Eurowizji 49 razy. Pięćdziesiąty reprezentant będzie jednocześnie przedstawicielem gospodarzy – piękny jubileusz!
  • Portugalia nigdy nie wysłała na Eurowizję utworu pozbawionego języka portugalskiego. Trzykrotnie zdecydowała się na utwory dwujęzyczne (gdzie drugim językiem był angielski), raz na piosenkę z tekstem także po angielsku, francusku i hiszpańsku.
  • Poza rokiem 2005 Portugalia zawsze wybierała reprezentanta poprzez Festival da Cancao, w bardzo różnych formatach.
  • Kraj jedynie 10 razy znalazł się w czołowej dziesiątce, a tylko raz w pierwszej piątce. Najniższym miejscem w finale jest pozycja 24. z 1997 roku i wtedy padło też drugie portugalskie „zero punktów”. Pierwszy raz Portugalia nie dostała punktów w 1964 roku – w trakcie debiutu. Trzy razy ten kraj zajmował ostatnie miejsce.
  • Na 13 startów w półfinałach/kwalifikacjach Portugalia cztery razy znalazła się w top10 i dwa razy w top3. Dwukrotnie zajmowała „pierwsze miejsce pod kreską”, a najniższą lokatą było 19. miejsce z 2006 roku.
  • Chociaż Portugalia notorycznie unika Eurowizji w Szwecji, to właśnie ten kraj dostał od niej najwięcej punktów (licząc finały i półfinały). Drugie miejsce ma Hiszpania, a trzecie Włochy. Hiszpania jest z kolei krajem, który najbardziej wspiera Portugalię punktowo. Druga jest Francja, trzecia Szwajcaria.


Cały cykl historyczny dotyczący Portugalii zostanie wkrótce opublikowany jako plik PDF. 

One comment on “Historia Portugalii na ESC – 2015-2017 Od porażki w półfinale do wielkiego triumfu
  1. Świetna seria, serdecznie dziękuję jej autorom! Czy możemy się spodziewać podobnych serii z historią innych krajów, czy był to tylko swego rodzaju hołd dla tegorocznego zwycięzcy? :)

Komentarze są wyłączone


  • RSS