Historia Portugalii na ESC – 1979 – Balonem do top10!

Telewizja RTP postanowiła powrócić do organizacji preselekcyjnych półfinałów, ale tym razem przygotowano aż trzy rundy oraz finał. Półfinały zorganizowano w dniach 3.02, 10.02 i 17.02 w lizbońskim Teatro Villaret, a finał odbył się 23 lutego 1979 w Cinema Monumental. Prowadzącymi byli Fialho Gouveia i Manuela Matos. Ponownie gościem specjalnym była gwiazda z Brazylii – tym razem Wilson Simonal. Do preselekcji zgłoszono aż 257 utworów, z czego 27 zakwalifikowano do półfinałów. Z każdej grupy do finału trafiły trzy najwyżej ocenione piosenki. W każdej rundzie oraz w finale o wynikach decydowała specjalna komisja, w skład której weszli m.in. Cesar de Oliveira czy Nuno Nazareth Fernandes.

W pierwszym półfinale wygrała formacja SARL zdobywając 20 punktów. Drugie miejsce miała Concha (19 pkt), a trzecie Gonzaga Coutinho (19 pkt). Samuel, chociaż miał dwa utwory, nie zdołał zakwalifikować się do finału, zajmując miejsca 4.-5. W drugiej grupie triumfowała Teresa Silva Carvalho (21 pkt), drugie Gabriela Schaaf (20 pkt), a trzecie Toze Brito (19 pkt). Zwyciężczynią trzeciego półfinału została Florencia (18 pkt), druga była Manuela Bravo (17 pkt), a trzeci Manuel Jose Soares. W III półfinale z drugim utworem startowała Teresa Silva Carvalho, ale zajęła jedynie 6. miejsce. W finale nie wygrał nikt ze zwycięzców półfinałów. Najwięcej punktów zdobyła Manuela Bravo za utwór „Sobe, sobe, balao sobe” autorstwa Carlosa Nobregi. Druga była Gabriela Schaaf z piosenką „Eu so quero”. Co ciekawe, Gabriela urodziła się w Szwajcarii, jej ojciec jest Szwajcarem, a matka Włoszką. Mieszkała swego czasu w Porto, ale od 1988 przebywa w Zurychu. Jej utwór preselekcyjny stał się hitem w Portugalii, a sama wokalistka reprezentowała ten kraj z tym samym utworem podczas Konkursu Sopot Festival 1979, jednak zajęła 12. miejsce (ostatnie) zdobywając 6 punktów. Otrzymała 3 punkty z ZSRR i po jednym z Węgier i Bułgarii. Konkurs wygrał reprezentant Polski – Czesław Niemen. Wracając jednak do Festival da Cancao – trzecie miejsce zdobył SARL, a dwa ostatnie miejsca przypadły zwyciężczyniom II i III półfinału.

Maria Manuela de Oliveira Moreira Bravo urodziła się w Queluz w 1957 roku (zauważyliście, że od początku cyklu wszyscy najstarsi reprezentanci wciąż jeszcze żyją?). Jej ojciec wspaniale śpiewał fado. Zadebiutowała pierwszym singlem 1973 roku, na koncie ma wiele albumów – ostatni wydała w 2004 roku. Nigdy wcześniej nie startowała w Festival da Cancao. Pierwotnie piosenkę „Sobe, sobe, balao sobe” śpiewać miała Mara Abrantes urodzona w Brazylii, ostatecznie jednak utwór trafił do Manueli. Powstała też angielska wersja pt. „Flying Up with My Balloon” oraz wariant po francusku.

Portugalii przypadł zaszczyt otwierania stawki podczas Eurowizji 1979. Zaraz po niej wystąpiła reprezentacja Włoch. Pierwsze miejsce okazało się szczęśliwe, bo Manuela zajęła 9. miejsce, zdobywając 64 punkty, 5 mniej od Grecji, ale 4 więcej od Szwajcarii. Najwięcej punktów dała Francja – aż 10, 7 przekazała Austria, a 6 Włochy, Hiszpania i Norwegia. Tylko pięć państw nie dało Portugalii żadnych punktów. Portugalskie jury przekazało swoje 12 punktów zwycięskiemu Izraelowi, 10 punktów miała Grecja, a 8 Włochy. Hiszpania pozostała bez żadnych punktów, chociaż ostatecznie zajęła 2. miejsce! Punkty z Lizbony przekazał João Abel da Fonseca, a komentatorem dla RTP był Fialho Gouveia.

Historia lubi się powtarzać i tak będzie w tym przypadku. Portugalia po raz drugi zajęła 9. miejsce – wcześniej zdarzyło się to w 1971 roku, także za sprawą kobiety. Co ciekawe, w 1972 roku Portugalia była jeszcze wyżej i dokładnie takie samo miejsce zajmie w 1980.

Współpraca: Tymon Chwalisz


  • RSS