Historia Portugalii na ESC – 1977 – Pierwszy zespół i kolejna porażka

Po wyborze wewnętrznym i „televotingu” związanym z wyborem piosenki, teraz telewizja RTP postanowiła wprowadzić zupełnie nowy format preselekcji. Otwarto konkurs dla kompozytorów i otrzymano ponad 170 propozycji. Warunkiem koniecznym było przygotowanie dwóch wersji danej piosenki. Wybrano siedem najlepszych utworów i przydzielono po dwóch wykonawców do każdej piosenki. Po przygotowaniu wszystkich nagrań telewizja RTP rozpoczęła emisję piosenek-propozycji. Każdego dnia emitowano jeden z utworów w dwóch wersjach – wykorzystano do tego „prime time”, zaraz po wieczornym programie informacyjnym. 12 lutego utwory pokazano ponownie, tym razem wszystkie po kolei i jednocześnie uruchomiono głosowanie widzów – podobnie jak rok temu, wykorzystywano do tego specjalne kupony drukowane w prasie oraz kartki pocztowe. Wyniki podano podczas show na żywo, 26 lutego.

W preselekcjach wystartowali m.in. Green Windows, Paco Bandeira, Quarteto 1111 czy Teresa Silva Carvalho. Konkurs prowadzili Herman José i Nicolau Breyner, którzy jako Panowie Feliz i Contente rozbawili widzów humorystycznym skeczem. W głosowaniu widzów najwięcej głosów zdobył utwór ”Portugal no coração” autorstwa Fernanda Tordo i José Carlosa Ary dos Santosa w wersji „A” wykonywanej przez zespół Os Amigos. Otrzymał aż 62844 głosy. Wersja „B” tej piosenki wykonana została przez Gemini i miała już tylko 25283 głosy, co dało 6. miejsce. Drugą lokatę zdobyła formacja Green Windows za utwór „Rita, Rita limao” (56080 głosów), a trzecie Bric-a-Brac za „Fim da estacao” (47478 głosów). Tylko jeden utwór został w obydwu wersjach oceniony najniżej – była to piosenka „Cancao sem grades”, która zajęła 13. i 14. miejsce, zdobywając odpowiednio 692 i 213 punktów.

Os Amigos to pierwszy zespół reprezentujący Portugalię na Eurowizji. Składał się z dwóch byłych reprezentantów: Fernando Tordy (1973) i Paula de Carvalho (1974), a także z aktorki Any Bola oraz Edmundo Silvy, Fernandy Picarry i Luisy Basto. Grupa została praktycznie utworzona na potrzeby udziału w preselekcjach i zaraz po Eurowizji przestała istnieć. Utwór opowiada oczywiście o miłości do Portugalii, ale także o wolności, upadku dyktatury czy o odważnych mieszkańcach kolonii w Angoli, Mozambiku i Gwinei Bissau. Co ciekawe, od 2003 do 2014 roku telewizja RTP pokazywała codzienny trzygodzinny talk show zatytułowany właśnie „Portugal no coração”.

Fernando i Paulo nie byli jedynymi powracającymi uczestnikami Eurowizji. Na sprawdzonych reprezentantów postawiły też Austria, Belgia, Irlandia, Izrael i Monako. Portugalia wystartowała jako ósma, pomiędzy Luksemburgiem a Wielką Brytanią. Zdobyła 18 punktów, co dało 14. miejsce na 18 państw. Os Amigos zremisowali z reprezentantką Norwegii i o jeden punkt pokonali Luksemburg. Najwyższą notę dała Francja (6), Szwajcaria przekazała 4 punkty, Włochy 3, Monako z Holandią po 2, a Niemcy jeden. Portugalskie jury 12 punktów przekazało Wielkiej Brytanii, 10 dało Grecji, a 8 Niemcom. Zwycięska Francja otrzymała z Lizbony 5 punktów. Po raz kolejny Hiszpania nie otrzymała punktów od swojego zachodniego sąsiada. Punkty podawała Ana Zanatti.

Paulo de Carvalho (nawet w towarzystwie przyjaciół z Os Amigos) nie zdołał poprawić swojego poprzedniego rezultatu i ponownie zajął 14. miejsce. Ta sama lokata zajęta będzie przez Portugalię jeszcze raz, ale dopiero w latach osiemdziesiątych. Kolejny ciekawy pomysł na preselekcje nie dał oczekiwanego efektu na Eurowizji. RTP się jednak nie poddaje i na 1978 rok wymyśli ponownie coś nowego…

Współpraca: Tymon Chwalisz


  • RSS